sierpień 26, 2008 at 14:44 · Filed under Hobby i Rozrywka
Płyta „A Fever You Can’t Sweat Out” zespołu Panic! At the Disco ukazała się na rynku w 2006 roku. Zespół ten składa się z czterech młodych artystów lubiących zabawy z muzyką. W pokazaniu się szerszemu gronu słuchaczy pomogli grupie koledzy z zespołu Fall Out Boy. Wokalistą Panic! At the Disco jest wegetarianin z brązowymi włosami, Brendon Urie. Oprócz śpiewu, gra on równiez na gitarze i instrumentach klawiszowych. Jednak głównym motorem napędowym zespołu jest Ryan Ross, który tworzy teksty i komponuje melodie. Urodził się w Las Vegas, w stanie Nevada i to on założył zespół. Gdy miał 12 lat, jego sąsiadem oraz bliskim kolegą został Spancer Smith, który w zespole gra na perkusji. Ostatni, a jednocześnie najbardziej ceniony za urodę członek formacji to Jon Walker - basistą. Ich płyta „A fever” to prawdziwie wybuchowa mieszanka. Ciężko jest określić czy to pop, rock, punk czy alternatywa… To jest wszystko razem wzięte. Rytm zmienia się w każdym utworze co kilkanaście sekund. Również teksty piosenek zaskakują. Polskie tłumaczenie niektórych tytułów to np. „Jedyną różnicą pomiędzy męczeństwem, a samobójstwem są relacje prasowe”, „Nieustannie dziękuję Bogu z Estebana” lub „Na pewno mieli powód, by ponumerować te stoliki kochanie, po prostu póki co o tym nie pomyślałaś”. Teksty mimo, że dość wyszukane, nie niosą jednak ze sobą żadnego przesłania. Niejednokrotnie ma się wrażenie. że tytuły niektórych utowrów nie mają z nimi nic wspólnego. Piosenki nie są ze sobą powiązane. W większości opowiadają o komicznych i błahych sprawach. Słuchacza mogą razić niektóre niecenzuralne wyrażenia. Jedną z najbardziej “interesujących” pod względem słownictwa piosenek jest “Lying Is The Most Fun A Girl Can Have Without Taking Her Clothes Off”. Płyta jest naładowana niezwykle pozytywną energią płynącą z ostrych gitarowych riffów i zabawnych tekstów. Jeśli ktoś jest fanem takich właśnie brzmień, jest to dla niego pozycja obowiązkowa.
sierpień 26, 2008 at 13:28 · Filed under Hobby i Rozrywka
Czym jest kuchnia włoska? To jedna z jedna z dwóch najbardziej popularnych kuchni europejskich obok kuchni francuskiej. Dieta mieszkańców półwyspu Apenińskiego charakteryzuje się ona dużą ilością warzyw, przypraw (oregano, bazylia, pieprz, estragon, tymianek, rozmaryn), a także wykorzystaniem słynnego parmezanu. W kuchni tej dość powszechnie stosuje się też oliwę, pomidory oraz cebulę i czosnek, a także oliwki. Kuchnia włoska to głównie potrawy mączne, rybne, jak również owoce morza. Poszczególne regiony różnią się swoimi zwyczajami kulinarnymi: Północ jest znana z dań z ryżu i polenty, jak również częstszego spożycia masła. Południe to przepisy kulinarne pełne najróżniejszych gatunków makaronów i oliwy. We Włoszech jest 29 regionów i każdy z nich (jak również niektóre miasta) zachwycić mogą swoimi własnymi kulinarnymi specjałami. Krajem faszerowanych pierożków jest Emilia-Romania, deserów - Sycylia i Siena. Żeby spróbować fondue, warto udać się do Valle d’Aosta, zaś miłośnicy befsztyków dobrze poczują się we Florencji. Jeżeli chodzi o kurczaki, warto wybrać się do Turynu. Sos mięsny bolognese to znak firmowy Bolonii, tak samo jak słynna na cały świat pizza rozsławiła Neapol. Głównym popularyzatorem takich potraw jak pizza, spaghetti, czy risotto, stały się Stany Zjednoczone. Za sprawą ekspancji kultury amerykańskiej do krajów przemysłowych, specjały te stały się znane na całym świecie: od Korei, po Argentynę. Tradycyjny posiłek włoski składa się z antipasto (przystawka), pasta (danie mączne albo zupa); główne potrawy to ryby, mięso albo drób wzbogacone risotto lub sałatką. Taki posiłek kończy się zwyczajowo deserem.
sierpień 14, 2008 at 15:11 · Filed under Sport i Turystyka
W piłke nożną na każdym kontynencie dzieci grają od niepamiętnych czasów. Początkowo zaczynają jako trampkarze, gdzie muszą być zawzięci, konsekwentni i trenować z uporem. Uczą się kooperacji z innymi zawodnikami z drużyny. Najlepsi z nich trafią do klubów piłkarskich. Piłka nożna jest popularna na całej Ziemi. Najwięcej radości przynosi mieszkańcom Europy i Ameryki Południowej. Mecze klubowe i narodowe mają tysiące kibiców na stadionach i miliony przed telewizorami. Piłka nożna łączy wszystkich ludzi. Każdy, nieważne skąd pochodzi, przeżywa te same emocje, czy jest to Włoch, Polak czy Brazylijczyk. Piłka wywołuje całą gamę emocji od miłości poprzez radość i śpiewy aż po zlość i nienawiść. Piłka nożna dotarła do Polski pod koniec XIX wieku, z powodu zaborów. Rządom Austri, Prus i Rosji obojętny był rozwój kulturalny i fizyczny młodych Polaków. Pierwszą osoba w Polsce która podjęła się prowadzenia ćwiczeń z piłką był prof. dr Eugeniusz Piasecki, nauczyciel gimnazjalny z Lwowa. Został on nazwany ojcem polskiego piłkarstwa. W Krakowie w 1919 roku powstał Polski Związek Piłki Nożnej. Jego prezesem został prezes Cracovii Edward Cetnarowski. Pierwsze Mistrzostwa Polski odbyły się w 1921 roku, w których triumf odniosła Cracovia. Najlepsze wyniki polska reprezentacja osiągnęła w latach 70-tych. W 1974 roku na Mistrzostwach Świata w Niemczech polska drużyna wywalczyła III miejsce, a królem strzelców turnieju został Grzegorz lato z 7 golami. Na świecie i w Europie powstają organizacje zrzeszające związki narodowe i kluby piłkarskie. Dwie najważniejsze z nich to FIFA i UEFA. Gra w piłkę nożną, może łączyć dzieci nie tylko z Europy, ale i z całego świata. Chociaż nie znają one obcych języków, to i tak zasady gry w piłkę nożną są takie same na całym świecie i zrozumiałe dla wszystkich. Naszym zdaniem warto grać w piłkę nożną. Uczy ona współzawodnictwa, cierpliwości w doskonaleniu umiejętności i taktyki. Jest to dyscypilna, która preferuje zdrowy i sportowy wysiłek, nad chłodną kalkulację.
Piłka wyniki w Interia.pl
sierpień 14, 2008 at 15:10 · Filed under Sport i Turystyka
W piłke nożną na każdym kontynencie dzieci grają od niepamiętnych czasów. Początkowo zaczynają jako trampkarze, gdzie muszą być zawzięci, konsekwentni i trenować z uporem. Uczą się kooperacji z innymi zawodnikami z drużyny. Najlepsi z nich trafią do klubów piłkarskich. Piłka nożna jest popularna na całej Ziemi. Najwięcej radości przynosi mieszkańcom Europy i Ameryki Południowej. Mecze klubowe i narodowe mają tysiące kibiców na stadionach i miliony przed telewizorami. Piłka nożna łączy wszystkich ludzi. Każdy, nieważne skąd pochodzi, przeżywa te same emocje, czy jest to Włoch, Polak czy Brazylijczyk. Piłka wywołuje całą gamę emocji od miłości poprzez radość i śpiewy aż po zlość i nienawiść. Piłka nożna dotarła do Polski pod koniec XIX wieku, z powodu zaborów. Rządom Austri, Prus i Rosji obojętny był rozwój kulturalny i fizyczny młodych Polaków. Pierwszą osoba w Polsce która podjęła się prowadzenia ćwiczeń z piłką był prof. dr Eugeniusz Piasecki, nauczyciel gimnazjalny z Lwowa. Został on nazwany ojcem polskiego piłkarstwa. W Krakowie w 1919 roku powstał Polski Związek Piłki Nożnej. Jego prezesem został prezes Cracovii Edward Cetnarowski. Pierwsze Mistrzostwa Polski odbyły się w 1921 roku, w których triumf odniosła Cracovia. Najlepsze wyniki polska reprezentacja osiągnęła w latach 70-tych. W 1974 roku na Mistrzostwach Świata w Niemczech polska drużyna wywalczyła III miejsce, a królem strzelców turnieju został Grzegorz lato z 7 golami. Na świecie i w Europie powstają organizacje zrzeszające związki narodowe i kluby piłkarskie. Dwie najważniejsze z nich to FIFA i UEFA. Gra w piłkę nożną, może łączyć dzieci nie tylko z Europy, ale i z całego świata. Chociaż nie znają one obcych języków, to i tak zasady gry w piłkę nożną są takie same na całym świecie i zrozumiałe dla wszystkich. Naszym zdaniem warto grać w piłkę nożną. Uczy ona współzawodnictwa, cierpliwości w doskonaleniu umiejętności i taktyki. Jest to dyscypilna, która preferuje zdrowy i sportowy wysiłek, nad chłodną kalkulację.
Piłka wyniki w Interia.pl
sierpień 10, 2008 at 18:42 · Filed under GSM
Nokia E51 ? Telefon w pełni funkcjonalny oraz multimedialny.
Fińska korporacja Nokia wypuszczając serie E, myślała głównie o użytkownikach telefonów biznesowych.
Z czasem okazało się, że pierwsze modele takie jak e60 czy e61, zupełnie nie odbiegają możliwością multimedialnym od telefonów nokia nseries. Finlandczycy nie zaprzestali produkcji telefonów eseries. W maju 2006, światło dzienne ujrzał dość kontrowersyjny model owej serii - e50. Kontrowersyjny, ponieważ nie posiadał jednego ze standardów łączności - dostępu do sieci WLAN. Nawet zwolennicy marki burzyli się, że nokia nie wypuściła telefonu idealnego, który łączyłby w sobie dostęp do wlanu, oraz nawet słabej jakości aparat. Zwolennicy mieli tu na myśli połączenie e50 oraz e60. Nokia wzięła sobie tą wiadomość do siebie, bowiem z początkiem roku 2007, swoją premierę ujrzał pierwszy slider serii E, oznaczony symbolem e65.
Mimo poprawek w systemie, aparatu oraz WLANu w jednym urządzeniu, model okazał się dość wadliwy oraz dalej brakowało mu do ideału.
Nokia przedstawiając oficjalnie model E51 chciała, aby stał się on telefonem idealnym. W między czasie co prawda powstał communicator oznaczony numerkiem e90, ale na wstępie przegrał on rywalizacje z telefonami opartymi na windows mobile w swojej kategorii.
Nokia E51 to telefon łączący w sobie funkcjonalność, multimedialność oraz wszystkie obecnie standardy łączności - włącznie z WLANem i HSDPA. Jego obudowa jest wykonana z dobrej jakości materiałów oraz z elementów stali nierdzewnej. Nie należy także zapominać o najnowszej obecnie wersji systemu operacyjnego stosowanego w urządzeniach przenośnych, jakim jest symbian edycji 3, wersji 9.2 z dodatkiem feature pack 1. Jednym z najważniejszych atutów modelu jest również jego rozmiar - mierzy on 11,5 cm wysokości oraz 12mm grubości, co na dzisiejsze kombajny multimedialne jest wyśmienitą liczbą.
Strona nokia-e51.eu, powstała z myślą o użytkownikach e51, którzy chcą wycisnąć z tej komórki jak najwięcej, nie ponosząc żadnych kosztów. Wszystkie dodatki na stronie, są bowiem darmowe oraz legalne, czyli są aplikacjami typu freeware. Są nimi między innymi gry oraz aplikacje zapaleńców symbianowych, czyli programistów z życia wziętych, którym czegoś brakowało w telefonie. Wszystkie gry na stronie są recenzowane przez autora, a ich wygląd zawsze przedstawiają screeny lub film. W serwisie nie zapomniano również o artykułach i poradach, które zdecydowanie ułatwią prace z telefonem oraz o trickach, dzięki któremu nasz telefon stanie się bardziej użyteczny. W kategorii motywy, można znaleźć aplikacje, dzięki którym zmienimy systemowo interfejs telefonu. Jednym słowem każdy znajdzie coś dla siebie, ponieważ na stronie jest wiele urozmaiceń. A wszystko to w stylu mocca, dobrze znanym z jednego z fabrycznych tematów w nokii E51.
Strona poświęcona jest tylko jednemu modelowi, ale to nie znaczy że trafiają na nią tylko użytkownicy modelu E51. Symbian s60 3 edycji (s60v3) jest bowiem systemem popularnym, na którym oparte są również takie perełki jak N73, E71 czy N95.
Strona jest w ciągłej budowie, ciągle się rozwija, także mogą znaleźć się na niej jakieś braki lub błędy.
Zapraszam wszystkich serdecznie.
Webmaster strony nokia-e51.eu,
hihaczZ.
lipiec 9, 2008 at 10:48 · Filed under Sport i Turystyka
Największa budowla w Pradze to nie kościół, ratusz czy zabytkowy zamek, ale – jak w większości innych miast – wieża telewizyjna Žižkov o konstrukcji na tyle oryginalnej, że chronionej patentem.
Wieżę budowano od roku 1985 do 1992, na podstawie planów stworzonych przez architektów Václava Aulický, Jiří Kozáka i Alexa Béma. Jej wysokość to 216 metrów – plus 15 metrowe fundamenty. Posiada też trzy filary – każdy po 134 m wysokości i od 4,8 do 6,4 metra (jeden z filarów) średnicy. Właśnie w tym szerszym filarze znajdują się dwie szybkobieżne windy, poruszające się z prędkością 4 m/s. W pozostałych znajdziemy windę towarową i schody, służące za wyjście awaryjne. Całość waży 11800 ton.
Pomysł wybudowania nadajnika powstał jeszcze w okresie komunizmu, bo w 1978 roku. Od początku wieża budziła sporo kontrowersji. Po pierwsze: postawiono ją na terenie dawnego cmentarza żydowskiego. Po drugie: mieszkańcom dzielnicy Žižkov nie podobał się jej futurystyczny wygląd. Po trzecie wreszcie: obawiano się problemów związanych ze szkodliwym wpływem fal elektromagnetycznych. Krążyły też pogłoski, że wieża ta ma uruchomić technologię zakłócania radiowych fal z Zachodu – między innymi rozgłośni Radio Wolna Europa tudzież o wykorzystywaniu jej do celów wojennych. Niechęć budził jej brutalistyczny styl (brutalizmem określa się nurt architektury późnego modernizmu), miała być bowiem kolejnym z przejawów komunistycznej megalomanii widocznej w praskim pejzażu. To wszystko sprawia zresztą, że Czechom trudno zrozumieć fascynację budowlą u przyjezdnych, szczególnie z zachodniej Europy i Ameryki Północnej.
Konstrukcja nadajnika – z daleka przypominającego ustawiony pionowo prom kosmiczny – jest nietypowa. We wspomnianych już trzech filarach znajdują się pomieszczenia transmisyjne, restauracja, kawiarnia i trzy pokoje obserwacyjne. Punkty widokowe mieszczą się na wysokości stu metrów, a restauracja – 63. Wieża używana jest także do obserwacji meteorologicznych i astronomicznych, jest też uwzględniona w rankingu najwyższych wież świata - World Federation of Great Towers – obok pekińskiej Central TV Tower czy berlińskiego Fernsehturm. W rankingu tym zajmuje pozycje 21.
W 2000 roku, czeski artysta David Černý, który słynie z tego, iż jego prace umieszczane w miejscach publicznych z reguły budzą kontrowersje (takie zresztą są jego założenia), zamontował na wieży Miminki – rzeźby raczkujących dzieci, wspinających się po filarach nadajnika. Jak nietrudno się domyślić i ten pomysł nie spotkał się z przychylną aprobatą ogółu. Wielu Czechów jest zdania, iż rzeźby umniejszają wartości architektonicznej wieży i psują jej skupiający się na intensywnej eksploracji osiągnięć technologicznych styl hi-tech. Równie wiele osób pochwaliło jednak ten pomysł, dlatego też w 2001 roku rzeźby powróciły na filary jako permanentna instalacja.
Z wieży telewizyjnej Žižkov nadaje 7 stacji radiowych i 4 telewizyjne, dostawcy telefonii komórkowej, dzięki jej nadajnikowi komunikują się także służby bezpieczeństwa.
Wieżę zwiedzać można od godz. 10.00 do 23.30, w jej pobliżu znajduje się parking strzeżony, możliwe jest też zwiedzanie grupowe z przewodnikiem. [Spragnieni dłuższej obecności w pobliżu obiektu, mogą skorzystać z bogatej oferty pobliskiej bazy noclegowej]
Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
lipiec 9, 2008 at 10:45 · Filed under Sport i Turystyka
Obok niezliczonych sakralnych bądź świeckich, z pewnością wiekowych i głęboko historycznych zabytków Pragi, w czasie zwiedzania stolicy Czech napotkamy także na przejaw architektury współczesnej, awangardowej, cieszącej oko i pozornie przeczącej prawom grawitacji. Jednym z takich obiektów jest tzw. „Tańczący dom” - Tančící dům – znany również jako Ginger i Fred – od sławnej tancerki Ginger Rogers i jej partnera Freda Astaire’a (i filmu Federico Felliniego o parze tancerzy).
„Tańczący dom” został postawiony w 1996 roku w dzielnicy Nové Město położonej na prawym brzegu Wełtawy. Geneza jego nazwy jest bardzo prosta – swoim wyglądem sprawia wrażenie tańczącego człowieka. A właściwie tańczącej pary – kobiety obejmowanej przez mężczyznę. Reprezentuje on styl architektoniczny zwany dekonstruktywizmem, kontynuuje więc „tradycję” postmodernistyczną. Cechą charakterystyczną tego stylu jest wykorzystanie dużych ilości krzywych, zaburzających typową bryłę budynków. Taki też jest „Tańczący dom”, który wygląda jakby zamiast z cegieł, szkła i metalu zbudowany został z plasteliny i wymodelowany wedle wyobraźni i fanaberii jego twórcy.
Wbrew pozorom jednak nie razi on swoją innością i osobliwością w porównaniu z pozostałymi budynkami tej części Pragi, z czasów secesji, neobaroku i neogotyku. Wykonany nowocześnie, ale z właściwym profesjonalistom wyczuciem smaku, subtelnie wtapia się w starsze od siebie tło. Dzięki temu nie niszczy krajobrazu, a wręcz wzbogaca go i powoli staje się rozpoznawalnym symbolem Novégo Města.
Profesjonalistami, którzy stworzyli to osobliwe i piękne dzieło, są architekci Vlado Milunića i Frank Gehry. Milunić jest architektem chorwackiego pochodzenia, a Frank Gehry, a właściwie Ephraim Goldberg to amerykański architekt pochodzenia kanadyjsko-żydowskiego, laureat Pritzkera - prestiżowej nagrody dla architektów z 1989 roku. Do jego dzieł należą też wieżowiec Gehry-Tower w Hanowerze, futurystyczne Muzeum Guggenheima w Bilbao czy centrum mediów Neue Zollhof w Düsseldorfie. Gehry chciał podobno stworzyć podobny obiekt w Warszawie, jednak obawy o śmiałe wizje architekta ówczesnych władz, nie pozwoliły mu na zrealizowanie tego projektu.
Budowę „Tańczącego domu” rozpoczęto w 1994 roku i ukończono dwa lata później. W tych czasach wygląd budynku budził wiele kontrowersji. Ówczesny prezydent Czech, Vaclav Havel, marzył by dom stał się miejscem ekspansji kultury. Te plany nie zostały zrealizowane. W chwili obecnej na szczycie budynku znajduje się francuska restauracja z zachwycającym widokiem na miasto, a wewnątrz niego kilka biur różnych firm.
Gdy opadły emocje i ucichły głosy dyskusji na temat nowego tworu na praskich ulicach, gdy Ginger i Fred wtopił się w krajobraz nowej dzielnicy, Czeski Bank Narodowy wybił złote monety z jego „wizerunkiem”.
„Tańczący dom” znajduje się na rogu bulwaru Rasinovo i ulicy Resslova, niedaleko stacji metra. To jedno z ruchliwszych miejsc w tej części miasta dlatego podobno cyrkulacja powietrza nie sprzyja długiemu przebywaniu wewnątrz budynku. [Można go za to podziwiać z jednego z wielu hoteli okolicznej bazy turystycznej]. Nieważne tak naprawdę co jest wewnątrz domu. Najważniejszy jest jego zewnętrzny wygląd, któremu warto się przyjrzeć, by uświadomić sobie, że nie ma rzeczy niemożliwych.
Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
lipiec 9, 2008 at 10:43 · Filed under Sport i Turystyka
W roku 1561 król habsburski Filip II postanowił przenieść się wraz z całym dworem do Madrytu. Co prawda to Sewilla miała sprawować władzę nad hiszpańskimi koloniami i polityką, ale de facto Madryt kontrolował Sewillę. Rok 1561 uznaje się zatem za oficjalne przeniesienie stolicy właśnie do Madrytu. Stolica to jednak przecież nie tylko dwór i obecność króla – to cała otoczka odpowiedni wygląd, status miasta. Król postanowi zatem stworzyć Madrytowi odpowiednie miejsce dla nowego życia. Na to miejsce wybrał sobie średniowieczny rynek, który do niedawna usytuowany poza murami teraz miał stać się centralnym punktem spotkań i uroczystości – tych oficjalnych, jak i tych służących rozrywce.
Zanim prace nad przystosowaniem terenu się rozpoczęły, król przeprowadził rozmowę ze słynnym architektem, Juan de Herrera, przedstawiając mu swój plan adaptacji zniszczonego już i zabałaganionego targowiska, jakim było Plaza del Arrabal. Jak to jednak bywa z niesprecyzowanymi pomysłami, projekt nie ruszył od razu, ale przeczekać musiał aż do decyzji następcy Filipa II – Filipa III, który w 1617 roku zatrudnił architekta Juan Gomez de Mora. Prace ruszyły od razu i już w 1619 roku oddano plac otoczony portykami. Wiek XVII i drewniane budownictwo, wojny i zamieszki nie przyczyniły się niestety do jego zbytniego rozwoju. Większość otaczających teren budynków spłonęło w nagłych pożarach. Za odbudowę i ulepszenie Plaza Mayor wziął się od roku 1790 Juan de Villanueva, któremu zawdzięczamy dzisiejszy wygląd tego jednego z najpopularniejszych i najpiękniejszych miejsc w Madrycie, a może nawet w Hiszpanii. Z nazwisk ważnych dla historii placu wymienić należy jeszcze Juan de Bolonia, który zaprojektował pomnik Filipa III na koniu, który dopiero od 1848 roku znajduje się w centralnym punkcie placu, choć powstał już w 1616 roku.
Jak widać sama nazwa placu zmieniła się przez lata – początkowo nazywany „del Arrabal” przemianowany został na „Mayor”. To jednak nie jedyne określenia. W 1812 roku wydany został dekret w myśl którego wszystkie większe place i rynki hiszpańskie nazwane być miały „Plaza de la Constitución”. W Madrycie jednak nazwa ta utrzymała się niedługo, gdyż już w 1814 roku istniał on popularnie jako „Plaza Real”. Bitwa o nazwę trwała z przerwami praktycznie aż do Hiszpańskiej Wojny Domowej, stąd w XIX i XX wiecznych dokumentach możemy napotkać wymienione już wersje obok „Plaza de la Republica”.
Plac służył wielu celom. Odbywały się tu tak walki byków, jak i uliczne święta połączone z zabawami, organizowano targi handlowe, ale także publiczne egzekucje. Okrutnym praktykom palenia żywcem heretyków czy kamienowania czarownic służył Plac zwłaszcza w czasach nasilonej Hiszpańskiej Inkwizycji (wiek XV, zwłaszcza czasy panowania ortodoksyjnych katolików – Ferdynanda i Izabeli). Takie auto de fe z 30 czerwca1680 roku uwiecznione zostało chociażby przez Francisco Ricci, na obrazie z 1683, dzięki czemu zobaczyć możemy nie tylko jak wyglądała taka „chrystianizacja” ale także konstrukcję XVII wiecznego placu. Ponadto to właśnie tu koronowano królów, odczytywano królewskie obwieszczenia, a wędrowne trupy teatralne wystawiały swoje sztuki. 21 październik 1621 roku ścięty tu został Rodrigo Calderón, hrabia Oliva.
Dzisiaj w okalających plac pięciopiętrowych, pięknie zdobionych kamienicach mieszczą się sklepy, kawiarnie i restauracje, turystów przyciągają liczne kramiki z pamiątkami, ale także organizowane tu nadal święta i festyny, z którego najpiękniejszym i najciekawszym jest ten na cześć św. Izydora – patrona Madrytu. Plac ma kształty prostokąta długiego na 129 metrów i szerokiego na 94 metry, otaczające go zabytkowe kamienice dekorują kamienne balkony. Niedaleko mieści się inny ważny dla miasta plac – del Sol. [Usytuowanie w ścisłym centrum miasta daje turystom możliwość szybkiej komunikacji pomiędzy licznymi hotelami i pensjonatami a ciekawymi zabytkami.]
Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
lipiec 9, 2008 at 10:41 · Filed under Sport i Turystyka
Park Kaprysów oraz otaczająca go strefa zielona położone są w pobliżu wytyczonej pięknymi drzewami Alameda de Osuna, w dzielnicy Baraja, w północnej części Madrytu. Projekt utworzenia tu parku złożyła księżna Osuny, a jego wykonanie datuje się na lata 1787 – 1839. Ostatecznie park objął teren 14 hektarów. [Ogród położony jest w lubianej i często odwiedzanej przez turystów dzielnicy, gdzie znaleźć możemy wiele tanich hotelów oraz baz noclegowych a także miłych restauracji i kawiarni.]
Nazywany jest jednym z najpiękniejszych i najbardziej niezwykłych parków Madrytu. W jego narożnikach utworzono tematyczne zakątki. Kamienne monumenty przypominające pozostałości po starożytnych świątyniach. Nazwane one zostały placami: Kaprysów (El Capricho), Pałacu (el Palacio), Stawów (el Estanque) oraz Plac Cesarski (la plaza de los Emperadores). Znaleźć możemy także piękne fontanny – Delfinów (los Delfines) i Żab (las Ranas).
Park odzwierciedla różnorodne style wpływów artystycznych projektantów z Anglii, Francji oraz Włoch. Tutaj znajdziemy także jedyny ogród romantyczny w całym Madrycie, w którym mieści się labirynt krzewów, pałacyk i mała kaplica oraz piękna sala balowa, przy której znajdują się sadzawki często odwiedzane przez łabędzie i kaczki.
Małżeństwo Maríi Josefy Pimentel z księciem Osuny - Pedro Téllez-Girón przypieczętowało jej wysoką pozycję społeczną oraz otworzyło nowe drzwi na jej artystyczne i kulturalne idee. W 1783 roku wpływowa para wykupiła ziemie pod Madrytem, aby utworzyć tu tereny rekreacyjne. W rok później architekt królewski, Pablo Boutelou, przedstawił wstępny projekt ogrodu. Obecne tu także francuskie akcenty zawdzięczamy architektowi przysłanemu wprost z francuskiego dworu - Jean-Baptiste Mulot. Budowę rozpoczęto w 1787 roku, jednak inicjatorzy wspaniałego projektu nigdy nie zobaczyli jego wyników, gdyż zmarli w 1834 roku. Prace na terenie oficjalnie zostały ukończone w pięć lat później.
Księżna postulowała utworzenie sadzawek (stawów), które podążając za głównym kanałem wodnym łączyłyby go z salą balową, gdzie niejednokrotnie odbywały się wspaniałe uroczystości i gromadziła się arystokracja. Budynek ustawiono na niewielkim podwyższeniu, z którego przyziemnej jamy groźnie wygląda kamienny dzik, uważnie obserwując gości. Nie brakuje tu także tysięcy lilii, które były ulubionymi kwiatami księżnej.
W 1808 roku Hiszpanię zalała fala francuska, a generał Agustín Belliard postanowił zaadaptować park na użytek rozrywek swojego wojska, co wiązało się z niemal całkowitym jego zdemolowaniem. Po powrocie rodziny książęcej do władzy nad terenami Osuny przywrócili oni dawny wygląd i charakter tego miejsca, w czym niewątpliwie pomógł architekt Martín López Aguado. Wówczas powstały także cztery kolumny, swoją ornamentyką nawiązujące do symboliki czterech pór roku.
Po śmierci Księcia i Księżnej władzę nad Osuną oraz parkiem przejął ich wnuk, Pedro Alcántara, który zlecił Aguado projekt specjalnego miejsca, które upamiętniałoby pamięć jego babki. W 1844 pieczę nad parkiem przejął brat Pedra, który ostatecznie zakończył proces twórczy ogrodu. Podczas Wojny Domowej utworzono tu specjalne korytarze podziemne, w których chronili się żołnierze pod dowództwem generała Miaja.
Władze Madrytu wykupiły park z przyległościami w roku 1974 i w ponad 10 lat później ogłosiły go jednym z najważniejszych zabytków kulturalnych miasta.
Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
lipiec 9, 2008 at 10:38 · Filed under Sport i Turystyka
Oddajemy do Państwa użytku unikalne rozwiązanie informatyczne, które pozwala rezerwować online i telefonicznie tanie bilety lotnicze. System prezentuje zarówno ofertę określaną często jako “tanie latanie“ i tradycyjne linie lotnicze zrzeszone w IATA. Dzięki tej technologii mają Państwo pewność, że decydują się na najtańsze możliwe do uzyskania w danej chwili ceny biletów. Co więcej, podróżnicy otrzymają tutaj także informację na temat wysokości opłaty serwisowej, tak często ukrywanej przez wiele firm ze względu na to, że opłata ta potrafi skutecznie zdyskredytować atrakcyjność danej oferty.
Wartą uwagi częścią serwisu jest dział poświęcony wskazówkom – jak znaleźć najniższą taryfę. Tutaj osoby podróżujące samolotami uzyskają wiele pożytecznych informacji, których zastosowanie w praktyce nie zajmie zbyt wiele czasu, ale pozwoli zaoszczędzić sporo pieniędzy w portfelu!
Serwis lotnicze-bilety.pl jest zarządzany przez firmę “eSKY” Sp. z o.o., która posiada uprawnienia do sprzedaży biletów lotniczych dzięki akredytacji IATA (Międzynarodowego Stowarzyszenia Przewoźników Lotniczych) pod numerem: 63-2 1080 3. Natomiast dzięki partnerstwu z firmą WORLDSPAN - posiadającą 35% udział w światowym rynku rezerwacji i sprzedaży biletów lotniczych – polski serwis www.lotnicze-bilety.pl może korzystać z najnowszych, stosowanych na całym świecie i sprawdzonych technologii informatycznych.
Powyższe dają nam gwarancję nie tylko profesjonalnej obsługi, ale również bezpieczeństwa zawieranych z nami transakcji internetowych oraz uczciwości sprzedawców, którymi są doświadczeniu specjaliści od wielu lat (firma eSKY działa od 1997 roku) zajmujący się planowaniem i organizacją podróży.
W naszym serwisie znajdziecie nie tylko tanie przeloty, ale także możliwość rezerwacji miejsca w hotelu oraz wynajęcia samochodu. Kompleksowa i profesjonalna obsługa, ujawnianie często ukrywanych dodatkowych opłat, umożliwienie dogodnej dla klienta formy rezerwacji - przez internet , za pomocą INFOLINII pod numerem 0 300 103 110 lub 0 801 011 110, czy też bezpośrednio w biurach tradycyjnych – oraz różnorodne formy rozliczania się - wszystkie te atuty sprawiają, że osoby podróżujące samolotami, mogą mieć pewność, że sprawa organizacji ich podniebnych wojaży leży w dobrych rękach.
zródło: Mirosław Nikolin www.lotnicze-bilety.pl
Next entries »